Een coach voor al uw problemen…

“Ben jij nu óók al coach? Tssss, daar zijn er al zo veel van! De ene helft van Nederland coacht de andere helft, toch? “

Zo’n soort reactie krijg ik nog wel eens als ik vertel dat ik, naast mijn werk als communicatieprofessional, mensen begeleid als coach. En ja, daar hebben ze dan wel een punt: er zijn inderdaad héél veel coaches, en ook heel veel verschillende. Want coach is een vrij beroep, iedereen mag zich zo noemen. Het niveau van opleidingen verschilt enorm, dus een coachopleiding is voor heel veel mensen toegankelijk. En er zijn een heleboel verschillende soorten coaches: kindercoach, vitaliteitscoach, loopbaancoach, life coach, wandelcoach, mindfulness coach, hoogsensitiviteitscoach… en zo kan ik nog wel even doorgaan. Hoe zie je dan door de bomen het bos nog?

Coachspecialiteit

Hoe een coacht zich noemt wordt bepaald door 3 factoren, heb ik ontdekt:

  • het soort probleem waar de coach aan werkt, zoals vitaliteit vergroten
  • de methode die een coach toepast, zoals wandelen of NLP
  • de doelgroep waar de coach mee werkt, zoals kinderen of hoogsensitieve personen

En daar kun je dan ook weer allemaal combinaties mee maken: een vitaliteitscoach die vooral met mindfulness werkt voor hoogsensitieve kinderen, bijvoorbeeld. Want juist omdat er zoveel coaches zijn, zoekt ieder zijn eigen specialiteit of ‘niche’ om zich te onderscheiden van alle anderen. Daarmee volgen wij coaches braaf wat ons wordt geadviseerd door alle marketingexperts. Dus als je een coach zoekt, is het handig als je al weet welk probleem je wilt aanpakken zodat je gericht kunt zoeken naar een coach die jouw ‘niche’ als specialiteit heeft.

Coachopleiding

Toen ik een coachopleiding zocht, heb ik heel bewust gekozen voor een erkende opleiding met een kwaliteitskeurmerk. Want als ik iets doe, doe ik het graag goed. Het werd een hele brede en gedegen opleiding die twee jaar duurde en waarvoor ik alleen kon afstuderen met mappen vol bewijsmateriaal: gespreksverslagen, essays, intervisieverslagen, boekrecensies… Een hele klus, maar door het behalen van dat diploma heb ik in ieder geval voor mijn eigen gevoel voldoende kwaliteit in huis om mensen goed te kunnen begeleiden. Als je een coach zoekt, zou ik je dus aanraden om te kijken of die een erkende opleiding heeft gevolgd.

Beroepsverenigingen en netwerken

Een ander punt waar je naar kunt kijken, is of een coach is aangesloten bij een beroepsvereniging of betrouwbaar netwerk. NOBCO is zo’n beetje de ‘standaard’ beroepsorganisatie voor coaches in Nederland. Ik heb me daar aangemeld en ze kijken serieus naar wat ik ‘in huis’ heb voordat ik wordt geaccepteerd. Helaas blijkt het verdienmodel van erkenningen, registraties en accreditaties nogal lucratief, want het kost je als coach duizenden euro’s om een leuk setje erkenningen te behalen. Niet iedere beginnende of part-time coach heeft daar zin in.

En ik dan?

Mijn probleem is nu dat ik door die brede opleiding een beetje een ‘van alles’ coach ben: ik kan veel verschillende vraagstukken aanpakken, op veel verschillende manieren, en voor veel verschillende doelgroepen. En dat maakt mij misschien wel juist een goede coach, omdat ik vraagstukken integraal aanpak: wat begint als een vraag om loopbaanadvies kan bijvoorbeeld zo maar ontwikkelen naar het begeleiden bij rouwverwerking. Maar ja, ik kan me toch moeilijk ‘coach voor alles en iedereen’ noemen, of ‘coach voor al uw problemen’. Bovendien wil ik me door bijscholing ook verder blijven verdiepen in het een of ander, en waar begin ik dan? Keuzes maken om mijn specialisatie te bepalen vind ik lastig, want wat laat ik liggen? En ik vind alles leuk!

Een collega zei me: “Luister naar je hart. Wat ligt het dichtste bij jou? Dàt is wat jou uniek maakt!” Vervolgens lag ik nachten wakker: tjeetje, ja, goede vraag! Maar ik heb ontdekt dat zoiets tijd nodig heeft (wat ik als coach natuurlijk ook wel al wist hoor, duhuh!) en ik heb het ook maar die tijd gegeven. Uiteindelijk kom ik er steeds weer op terug dat mijn hart het meest ligt bij het voorkomen van burn-out en het begeleiden bij stressgerelateerde klachten. Omdat ik zelf weet wat de impact daarvan kan zijn op een mens en zijn omgeving. Omdat ik steeds weer oprecht verdrietig word wanneer ik hoor dat een vriend of collega met stressklachten thuis zit. Omdat ik me dan afvraag waarom we dat als vrienden of collega’s niet hebben kunnen voorkómen: wat hadden wij kunnen doen om ervoor te zorgen dat het niet zo ver zou zijn gekomen? Als vriend of collega misschien niet zo veel. Maar als coach misschien wel. Dàt is waar ik aan wil werken, dus dat wordt mijn specialisatie.

Nou ja…. één van mijn specialisaties.

error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *